กุ๊กไก่'s profile*´¨`*รักและหวังดีกะคุณเส...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
|
July 18 ...จังหวะ..
....ความรักมักมีเรื่องของจังหวะมาเกี่ยวข้องด้วยเสมอ อาจเป็นพระเจ้าหรือโชคชะตาที่สร้างจังหวะให้กับคนเรา
เราอาจพบคนที่ใช่...แต่...ผิดวันเวลา เราอาจพบใครบางคนที่ไม่คิดว่าจะใช่...แต่...เขาเข้ามาในเวลาที่เหมาะสม
เราอาจเป็นคนที่ใช่ของใครบางคนในเวลาที่เราอยู่กับใครอีกคนแล้ว ฯลฯ
จังหวะเป็นสิ่งที่เรากำหนดไม่ได้...แต่... ความรักไม่ใช่แค่เรื่องของจังหวะอย่างเดียว
เพราะ ไม่ว่าจังหวะจะเกิดขึ้นเมื่อไหร่ อย่างไร แต่..
คนที่เลือกฉวยโอกาสนั้นคือตัวเราเอง ครั้นหากเราปล่อยให้มันเลยผ่านไป
เมื่อถึงวันที่เราเอ่ยคำว่ารักออกมา จังหวะนั้นมันอาจไม่ใช่จังหวะของเราอีกต่อไป เพราะมนุษย์เองก็ไม่มีใครที่เข้าใจได้ถ่องแท้ มนุษย์ก็ไม่ได้มีคำตอบให้กับทุกเรื่อง ของความสัมพันธ์ บางครั้งหัวใจก็ไม่มีเหตุผล ไม่มีคำตอบสำหรับบางสิ่งที่เรียกว่า " รัก "
............................-..-....................... October 15 *-*dream*-*
ไม่ว่าโลกจะเปลี่ยนไป หรือบางมุมในชีวิต จะเปลี่ยนแปลง แสงตะวันแห่งความหวัง อาจไม่ได้ สาดส่องมายังที่ที่เรายืนอยู่เหมือนที่เคยเป็น ... แต่ทุกที่ทุกเวลาในชีวิต ย่อมมีด้านดีให้ เราค้นพบเสมอ ก้าวแต่ละก้าวในมุมมืดจึงยังคงมั่นคง หากเพียงแต่ต้องระมัดระวังยิ่งขึ้น กลางลมหนาว..เราจึงต้องรู้จักเพิ่มความอบอุ่น. กลางพายุฝน เราจึงต้องรู้จักหาที่กำลังที่ปลอดภัย
October 13 *-*love love 12-10-2005 Photo by kookkai
เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา ได้มีโอกาสจัดห้องใหม่ รื้อค้นหนังสือ ออกมาดูเล่นๆๆๆ ด้วยความที่เป็นคนชอบอ่านหนังสือ สะดุดตากับหนังสือเล่มหนึ่งจำได้ว่า เพื่อนรักให้มา ตอนเราเศร้าใจ..ผิดหวังในความรักในครั้งที่ผ่านมา ซึ่งก็ นานมั๊กๆๆ.. อ่านแล้วให้กำลังใจมากเลย..เอามานั่งอ่านดูๆ สะดุดตากับบทความนี้จัง... อยากให้คนที่ผิดหวังในความรักได้อ่านดู แย้ววววว..มุมมองความรักของเขาจะเปลี่ยนไป.. ... "ความรัก...ขอเพียงเราเต็มใจที่จะเป็นผู้ให้ ไม่ว่าเวลาใด...ความรักก็จะสวยงามเสมอ" ...... ฉันเคยผิดหวังในความรัก เคยสูญเสียความมั่นใจ สูญเสียความรู้สึกงดงามที่มีให้กับใครบางคน วันที่คนรักเดินจากไป โลกทั้งใบดูเหมือนมืดมนไปรอบทิศ หัวใจนั้นเคว้งคว้างเลื่อนลอย สิ้นไร้เรี่ยวแรง มันทั้งเหงา ทั้งหดหู่ และบางเวลา....โกรธ ........ หัวใจที่ต้องสูญเสียความรักนั้น.....ไร้ชีวิตชีวา มันเหมือนเป็นผู้แพ้ เป็นคนไม่มีค่า น้ำตาพร้อมที่จะรินไหลได้ทุกเมื่อยามที่อารมณ์ถูกกระทบ เมื่อสูญเสียความรัก เราจึงได้รู้ว่า หัวใจสามารถเจ็บได้เพียงไหน ทรมานได้รุนแรงปานใด ......... เมื่อได้ผ่านวันเวลาเหล่านั้นมาหลายครั้งหลายครา ฉันเริ่มรู้จักสงบจิตใจ จนพอ จะเข้าใจอะไรได้มากขึ้น เมื่อความรักเดินทางมาเยือนฉันก็รับรู้ว่าได้รับ เมื่อความรักจากไป ฉันก็เพียงรู้สึกว่าไม่ได้รับเพิ่มก็เท่านั้น ไม่ได้สูญเสียอะไรมากไปกว่าโอกาสที่จะได้รับต่อ .......... เมื่อไม่ยึดติดในความรักมากเกินไป หัวใจก็ถูกทำร้ายน้อยลง เจ็บปวดน้อยลง และช่างน่าประหลาดใจ...เมื่อฉันให้อิสระกับความรักมากขึ้น ไม่คิดพันธนาการความรักด้วยวิธี การต่างๆ ความรักกลับไม่เคยจากฉันไปไหน ฉันมีความสุขกับความรักมากขึ้น ต่างจากก่อน หน้านั้น ที่ฉันมีความรักด้วยความทุกข์กังวล .......... ซึ่งฉันมาย้อนทบทวนคิดดู มันก็ดูเป็นเรื่องน่าขำที่ชวนหัวเราะไม่ออก ที่ทุกครั้ง ฉันมักมีความทุกข์ควบคู่กับการมีความรัก ซึ่งมันไม่น่าจะเป็นไปได้ เพราะเมื่อมีความรักมัน ก็น่าที่จะมีความสุขนั่นอาจเป็นเพราะว่าความรักไม่ชอบที่จะอยู่ในห้องหัวใจที่คับแคบ เมื่อฉันทำใจให้กว้างขึ้น ความอึดอัดต่างๆๆ ก็หมดไป ความรักจึงสวยใสนำมาซึ่งความสุขสู่ชีวิต .......... ความรัก....บางทีก็ผ่านมาแล้ว ก็ผ่านไป เหมือนดั่งสายลม การที่จะเป็นฝ่ายมอบความรักให้ ใครสักคน ดูจะเป็นเรื่องง่ายกว่าการที่จะเฝ้ารอรับความรักจากใครๆๆ ซึ่งนอกจากยากที่จะได้ มาครอบครองโดยง่ายแล้ว เราอาจต้องเสียใจที่หลงวิ่งไล่ไขว่คว้าไปมาแล้ว พบเจอแต่ความว่างเปล่า ฉันจึงค้นพบว่า.....ความรัก.....ขอเพียงเราเต็มใจที่จะเป็นผู้ให้ไม่ว่าเวลาใด ความรักก็จะสวยงามเสมอ.....
|
|
|
